Άγνωστης καταγωγής ποώδες, μελιτογόνο, μονοετές φυτό, που πεθαίνει μόλις αρχίζουν οι ζέστες. Έχει ύψος ως 1,20 μέτρα, βλαστούς σκληρούς, γωνιώδεις. Άνθη μαυρόασπρα, καρποί χέδρωπες (λοβοί) με 3-8 μεγάλα σπέρματα. Μια από τις σημαντικότερες καλλιέργειες οσπρίων με χειμερινή συγκομιδή.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης ως τρόφιμο το θεωρεί φυσώδες (πως δημιουργεί αέρια) και το χρησιμοποιεί: σε διαταραχές του στομάχου σε γυναικολογικές παθήσεις.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ως ισχυρό αντιοξειδωτικό. Επίσης, μειώνει επιπλοκές και την πρόοδο ορισμένων ασθενειών, που σχετίζονται με υπέρταση, καρδιά, νεφρά, ήπαρ, νόσο του Parkinson και AIDS.
Άλλες Χρήσεις
Κατέχει σημαντική θέση στις παραδοσιακές δίαιτες της Μεσογείου, της Αγγλίας, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της Ινδίας, της Κίνας και της Νότιας Αμερική, ως χαμηλού κόστους τρόφιμο πλούσιο σε πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία και υδατάνθρακες. Τρώγονται ως όσπρια τα χλωρά κουκιά (οι λοβοί) και τα σπέρματα. Στην Κρήτη τρώγονται και οι νεαροί βλαστοί. ΠΡΟΣΟΧΗ! Τα κουκιά μπορεί να προκαλέσουν στα ζώα και στον άνθρωπο δηλητηρίαση γνωστή ως κυάμωση, που εκδηλώνεται ως αιμολυτική αναιμία και σε πολλές περιπτώσεις είναι θανατηφόρος. Εμφανίζεται σε άτομα που έχουν κληρονομήσει την έλλειψη του ενζύμου G6PD.
