Ποώδες, πολυδιακλαδισμένο, χνουδωτό, διετές φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με κίτρινα άνθη. Το συναντάμε συχνά σε άκρες δρόμων και ακαλλιέργητα εδάφη. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό, χάρη στις εντυπωσιακές ταξιανθίες του, που εμφανίζονται από Απρίλιο ως Σεπτέμβριο. Ορισμένα άνθη του διαχέουν μια μυρωδιά ικανή να επιφέρει ίλιγγο. Από εκεί προήλθε η έκφραση «φλομώνω», που σημαίνει διαχέω καπνό ή δυσοσμία ή ακόμη ναρκώνω τα ψάρια ή τα χέλια (απαγορευμένη πλέον μέθοδος ψαρέματος).
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε το Verbascum sinuatum και άλλα συγγενικά είδη, όπως το Verbascum thapsus L.: σε φλεγμονές τραυμάτων κατά της στειρότητας σε γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Χρησιμοποιούνται τα άνθη του κυρίως ως μαλακτικό, αποχρεμπτικό, χαλαρωτικό και διουρητικό.
