Μεσογειακό, ημιξυλώδες, χνουδωτό, αρωματικό φυτό. Χάρη στο χνούδι του έχει χρώμα γκριζωπό-λευκωπό σε ξηροθερμικότερες και γκριζοπράσινο σε λιγότερο ξηροθερμικές συνθήκες. Έχει ταξιανθία πυκνή, στρογγυλωπή (από όπου και το επίθετο του είδους) με πολλά μικρά λευκά ή ρόδινα άνθη. Φυτρώνει σε ξερότοπους ή ξερά λιβάδια.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: σε οιδήματα τραυμάτων και φλεγμονές των γύρω χώρων ως βοηθητικό της σύλληψης
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Ολόκληρα τα υπέργεια τμήματά του χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική ως αντιφλεγμονώδες, αντιβακτηριακό, αντισπασμωδικό, αντιπυρετικό, αντιρρευματικό, αντιδιαβητικό, σε παθήσεις του ουρογεννητικού και σε γαστρεντερικές διαταραχές, καθώς και για την ενίσχυση της όρεξης. ΠΡΟΣΟΧΗ! Πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή καθώς μπορεί να προκαλέσει ηπατική ανεπάρκεια.
