Χαμηλός, ακανθωτός, μεσογειακός θάμνος, αυτοφυής σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, κυρίως της νότιας και νησιωτικής. Έχει χαρακτηριστική μορφή σαν μαξιλαράκι. Ανήκει στα εποχιακώς διμορφικά φυτά, που ονομάζονται φρύγανα και το καλοκαίρι μικραίνουν ή χάνουν τα φύλλα τους για να αντέξουν στην ξηρασία.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: Σε γυναικολογικές παθήσεις ω ς κατάπλασμα σε αποστήματα των μαστών
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Το υδατικό εκχύλισμα της ρίζας έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική ως αναλγητικό και σε ποικίλες περιπτώσεις.
Άλλες Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ξερό ως προσάναμμα για το τζάκι και για σχηματισμό φραχτών. Στην Ελλάδα υδατικό εκχύλισμα της ρίζας έχει χρησιμοποιηθεί ως υγρό καύσιμο.
Μυθολογικές Πληροφορίες
Όταν ο Άρης μεταμορφωμένος σε αγριόχοιρο κυνηγούσε τον Άδωνη για να τον σκοτώσει, η θεά Αφροδίτη στην προσπάθειά της να τον προστατεύσει, πάτησε πάνω στον ακανθωτό θάμνο και το αίμα που έτρεξε από το πόδι της έβαψε τους καρπούς του φυτού κόκκινους.
