Με καταγωγή από την Μεσογειακή και Εύκρατη Ευρώπη. Πολύ ιδιαίτερος, αειθαλής και δύσκαμπτος θάμνος με σκληρούς βλαστούς, μεταμορφωμένους σε φύλλα με ακιδωτή άκρη. Ανθίζει και καρπίζει στο κάτω μέρος των κλαδίων και από αυτό προκύπτει το κοινό όνομα «κρυφός έρωτας». Τον συναντάμε διάσπαρτο σε δάση σε όλη την Ελλάδα. Αγαπά τη σκιά. Είδος προστατευόμενο στην Ευρώπη, όπου υπερσυλλέγεται για φαρμακευτική χρήση της ρίζας του. Το αγγλικό όνομα προκύπτει από τη χρήση των βλαστών ως σκούπα.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τη ρίζα του: για θεραπεία κομμένων νεύρων
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας τα ξεραμένα κλαδώδια γίνονταν αλεύρι και είχαν τη χρήση του ταλκ, ιδιαίτερα σε μωρά. Από παλιά οι ρίζες θεωρήθηκαν ως διουρητικό, αποτοξινωτικό, εφιδρωτικό, αγγειοσυσταλτικό.
Άλλες Χρήσεις
Τα βλαστάρια είναι εδώδιμα, ενώ από τον καρπό προκύπτει υποκατάστατο του καφέ. Οι βλαστοί χρησιμοποιούνται στη δημιουργία σκούπας. Χρησιμοποιείται για στολισμό τα Χριστούγεννα, λόγω των κόκκινων καρπών του.