Μεσογειακός, αειθαλής θάμνος με αγκαθωτούς κλάδους που τείνουν προς αναρρίχηση. Τον συναντάμε σε δάση, παρυφές δασών και θαμνότοπους. Την άνοιξη και αρχές καλοκαιριού γεμίζει με πολυάριθμα λευκά άνθη. H Θεά Άρτεμη μεταμόρφωσε σε τριανταφυλλιά την Ροδάνθη για να την προστατέψει. Το τριαντάφυλλο ήταν έμβλημα ομορφιάς για τους Βαβυλώνιους, τους Ασσύριους, τους Πέρσες, τους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Υμνήθηκε και τραγουδήθηκε από πολλούς ποιητές, όπως ο Όμηρος, ο Αρχίλοχος, η Σαπφώ, ο Ανακρέων κ.ά., ενώ στους ύμνους προς την Παναγία κατά τους Χαιρετισμούς, την αποκαλούμε «Ρόδον το αμάραντον».
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τα φύλλα του: ως κατάπλασμα για περιποίηση και επούλωση σε τραύματα και σε φλεγμονές και το «έλαιον ρόδινον» (έλαιο από τα πέταλα): ως διευκολυντικό του τοκετού για εκβολή του υστέρου
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα είδη του γένους αυτού χρησιμοποιούνται στην βαλκανική και τουρκική παραδοσιακή ιατρική ως αποχρεμπτικό, αιμοστατικό, τονωτικό, ευστόμαχο, διουρητικό και για θεραπεία γενικότερα προβλημάτων του ουροποιητικού και γαστρεντερικού συστήματος, των αιμορροΐδων κ.α.
Άλλες Χρήσεις
Νερό από ροδοπέταλα καθαρίζει το δέρμα. Τα άνθη χρησιμοποιούνται στην κοσμετολογία και στην αρωματοθεραπεία.
