Μεσογειακό, φυλλοβόλο δενδρύλλιο ή θάμνος, ύψους 1-5 μέτρων, κοινός στη χώρα μας. Ο καρπός του είναι σαν μικρή ελιά και όταν ωριμάζει γίνεται καστανή. Όλο το φυτό αναδίδει έντονη μυρωδιά.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε : για πρόπτωση ορθού με αιμορραγία ως εμμηναγωγό
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Tα φύλλα, ο ώριμος καρπός και η ρητίνη έχουν χρησιμοποιηθεί στη λαϊκή θεραπευτική κυρίως σε αναπνευστικές και ουρολογικές παθήσεις, ως αντιμυκητιασικό – αντισηπτικό – αντιμικροβιακό, διουρητικό, αντιφλεγμονώδες, αντιπυρετικό και για αντιμετώπιση εγκαυμάτων.
Άλλες Χρήσεις
Τα τρυφερά της βλαστάρια, τα τσιτσίραυλα ή τσιτσίραφα, φυλάσσονται στην άλμη και σερβίρονται ως εκλεκτό ορεκτικό στο Πήλιο, τη Βόρεια Εύβοια και τη Σκόπελο. Οι καρποί καταναλώνονται ως υποκατάστατο του καφέ. Η ρητίνη χρησιμοποιείται στην κοσμητολογία και στη σαπωνοποιία. Η Pistacia terebinthus χρησιμοποιείται ως υποκείμενο για να εμβολιαστεί σε αυτήν Pistacia vera (κοινώς: φιστικιά) και έτσι να εξελιχθεί σε ισχυρό, ανθεκτικό και παραγωγικό δέντρο φιστικιάς.
