Ποώδες, χνουδωτό, πολύκλαδο, πολυετές φυτό, το οποίο εξαπλώνεται με τις οριζόντιες ρίζες του. Σε Βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη την άνοιξη, οπότε και ανθοφορεί από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, φέροντας λευκά – ανοικτά ροζ άνθη. Αναδύει μια έντονη μυρωδιά σκόρδου, από όπου προέρχεται και το επίθετο του είδους. Ενδημική (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγρια) στα Κύθηρα, στη Δυτική και Κεντρική Κρήτη και ίσως στη χερσόνησο του Μαλέα στη Νοτιοανατολική Πελοπόννησο. Θεωρείται είδος περιορισμένης εξάπλωσης για την Ελλάδα. Έχει κηρυχθεί προστατευτέα σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 «Περί Προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδας και άγριας Πανίδας και καθορισμού διαδικασίας, συντονισμού και ελέγχου της Έρευνας επ’ αυτών». Τη συναντάμε σε ασβεστολιθικές σάρες (πολύ απότομες πλαγιές από λίθους), όχθες ρεμάτων, πετρώδεις πλαγιές με φρύγανα (χαμηλούς ξηροθερμικούς αρωματικούς-αγκαθωτούς θάμνους), άκρες δρόμων και καλλιεργημένων ή εγκαταλελειμμένων αγρών, ακόμη και σε αρχαιολογικούς τόπους. Ξεκινά από την επιφάνεια της θάλασσας ως τα 500 και σπανίως ως τα 1000 μέτρα υψόμετρο.
