Μεσογειακός, αειθαλής, αρωματικός θάμνος ή μικρό δέντρο ύψους συνήθως ως 5 μέτρων. Ανθίζει Μάρτιο με Απρίλιο. Τα φύλλα του είναι δερματώδη, οι καρποί σαν μικρές ελιές. Περιέχει δαφνέλαιο. Αγαπημένο φυτό του Απόλλωνα. Προέκυψε από τη μεταμόρφωση της νύμφης Δάφνη, που προσπαθώντας να αποφύγει τον Απόλλωνα, παρακάλεσε την μητέρα της Γαία να τη σώσει. Η Πυθία, έβγαζε τους χρησμούς της αφού μασούσε φύλλα δάφνης και εισέπνεε καπνό από καμένα φύλλα της. Η δάφνη συμβολίζει τη νίκη, την τιμή και τη δόξα προς τους ήρωες, τη σοφία, την ισχύ, την ευγενική καταγωγή. Την Κυριακή των Βαΐων μοιράζονται κλαδιά δάφνης στους πιστούς.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τη δάφνη και την δαφνίδα (τον καρπό της): για πλύσεις της κεφαλής , για κλυσμούς εναντίον της υστερίας για διευκόλυνση του τοκετού
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Στην παραδοσιακή θεραπευτική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση ρευματισμών, δερματολογικών και γαστρεντερικών παθήσεων. Χρησιμοποιείται για αποπαρασίτωση αλόγων.
Άλλες Χρήσεις
Τα φύλλα χρησιμοποιούνται ως άρτυμα και συντηρητικό τροφίμων. Το δαφνέλαιο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών, στη σαπωνοποιία, στην κοσμετολογία, στην παρασκευή εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων.