Inula verbascifolia (Willd.) Hausskn. subsp. parnassica

Ίνουλα η βερμπασκόφυλλος, υποείδος του Παρνασσού

Πολύ χαρακτηριστικό φυτό με μεγάλα, ασπριδερά και βελούδινα φύλλα βάσης, χάρη στο τρίχωμά τους. Μοιάζουν με φύλλα του φλώμου (του Verbascum) από όπου προήλθε και το επίθετο του είδους. Ολόκληρο το φυτό εξαιτίας του τριχώματοός του έχει γκριζωπή-ασπριδερή εικόνα, εκτός από την εποχή της ανθοφορίας (Μάιος-Σεπτέμβριος, ανάλογα με το υψόμετρο και τον προσανατολισμό). Τότε αναπτύσσονται κίτρινες ταξιανθίεςεπάνω σε βλαστούς ύψους ως 40 εκατοστά. Ενδημική (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγρια) στην Δυτική και Κεντρική Στερεά Ελλάδα, στη Βόρεια Πελοπόννησο, στη Δυτική Μακεδονία (σπανίως) και στη Βόρεια Εύβοια. Θεωρείται φυτό περιορισμένης εξάπλωσης στην Ελλάδα. Τη συναντάμε σε σχισμές ασβεστολιθικών βράχων (μερικές φορές κάθετων), σε γκρεμούς, σε βραχώδη ξέφωτα ελατοδασών και δασών μαυρόπευκου, σε απότομα βραχώδη πρανή δρόμων, υποβαθμισμένους θαμνότοπους και άλλα ανθρωπογενή περιβάλλοντα. Ξεκινά από τα 20 ως τα 1400 μέτρα υψόμετρο. Πρωτοπεριεγράφηκε από φυτά πληθυσμού κοντά στην Αράχωβα Παρνασσού. Τα φυτά του κήπου της Symbeeosis προέρχονται από αναπαραγωγή φυτών αυτής της περιοχής.