Ξυλώδες, αναρριχητικό, αειθαλές και μακρόβιο φυτό, το οποίο προσκολλάται σε άλλα φυτά, μέσω εναέριων ριζών. Έχει όμορφα στιλπνά φύλλα. Καλλιεργείται σαν καλλωπιστικό σε κήπους. Η βασίλισσα της Θήβας Σεμέλη γέννησε τον Διόνυσο. Όταν πήρε φωτιά το παλάτι, η Γαία τύλιξε το βρέφος με κισσό. Έτσι σώθηκε ο Διόνυσος και από τότε ο κισσός ήταν το αγαπημένο του φυτό. Επειδή ήταν αφιερωμένος στον Διόνυσο, από τα ομηρικά χρόνια αναφέρεται ως «Διονύσιον». Οι αρχαίοι Έλληνες στεφάνωναν με κισσό τα αγάλματα του Διονύσου, τους ποιητές και τους πότες, γιατί τον θεωρούσαν σύμβολο της αθανασίας και αντίδοτο για τον πονοκέφαλο από τη μέθη.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε για τα τραύματα σε ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα φύλλα και οι καρποί χρησιμοποιούνταν κυρίως ως αποχρεμπτικό, αντιφλεγμονώδες και αντισηπτικό. Μάλιστα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων θεωρείται Αποχρεμπτικό Φυτικό Φάρμακο Καλώς Καθιερωμένης Χρήσης για παραγωγικό βήχα.
Άλλες Χρήσεις
Σε καλλυντικά προϊόντα για τις αποσυμφορητικές, αφρώδεις και αντισηπτικές ιδιότητές του. ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ-ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ Γαστρεντερικές και αλλεργικές αντιδράσεις. Η συχνότητα είναι άγνωστη. Έχει διαπιστωθεί και αλλεργική δερματίτιδα, εξ επαφής από κισσό.
