Ποώδες, πολυετές φυτό, με κονδυλώδη ρίζα. Φτάνει σε ύψος κάποιες φορές πάνω από 1 μέτρο. Αναπτύσσεται υπεργείως και ανθίζει Απρίλιο-Ιούνιο. Αναπτύσσει μεγάλα, πολύ ιδιαίτερα φύλλα με μακρύ μίσχο με πορφυρόμαυρες πιτσιλιές, που θυμίζουν φίδι. Επίσης μια παράξενη «ταξιανθία» που μοιάζει με χωνί. Tο χωνί είναι ένα ιώδες φύλλο (την σπάθη) που περιβάλει την πραγματική ταξιανθία (τον σπάδικα). Η ταξιανθία είναι εξαιρετικά δύσοσμη. Οι καρποί του είναι κοκκινοπορτοκαλί και ωριμάζουν τον Ιούλιο, ενώ το υπόλοιπο φυτό έχει ξεραθεί. Το συναντάμε κυρίως σε χέρσες και ακαλλιέργητες εκτάσεις, συστάδες δέντρων, ερείπια. Πολύ ιδιαίτερης εμφάνισης φυτό, καλλιεργείται σε κήπους. Είναι δηλητηριώδες για τον άνθρωπο και τα ζώα. Στην αρχαιότητα συνέδεαν αυτά τα φυτά με τα φίδια, που αντιπροσώπευαν τα μυστικά του Κάτω Κόσμου. Στο Μουσείο του Ηρακλείου Κρήτης υπάρχει μια σαρκοφάγος με παράσταση δρακοντιάς.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: κατά των αιμοπτύσεων και του βήχα για γυναικολογικές παθήσεις.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Οι καρποί του χρησιμοποιούνται για αντιμετώπιση των εσωτερικών αιμορροΐδων και ως αντιρρευματικό. ΠΡΟΣΟΧΗ! Όλα τα μέρη του φυτού έχουν τοξικές ιδιότητες που καταστρέφονται όταν βράζεται.
