Ευρωπαϊκός-Δυτικοασιατικός φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο ύψους ως 6 μέτρα. Στην Ελλάδα φυτρώνει κυρίως στα δάση του Πηλίου, της Κατερίνης, του Αγίου Όρους και σε άλλες ορεινές περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Οι καρποί του (τα φουντούκια, λεπτοκάρυα ή λεφτόκαρα) ωριμάζουν από Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο. Ο Ιπποκράτης ονόμαζε το φουντούκι «Κάρυον το Ποντικόν» (το).
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τα ποντικά κάρυα σε γυναικολογικές παθήσεις.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα φουντούκια χρησιμοποιούνται παραδοσιακά ως αντιοξειδωτικά και αντιμικροβιακά. Ιδιαίτερα το έλαιο φουντουκιάς έχει πολύ ήπια και αποτελεσματική δράση σε περιπτώσεις μόλυνσης από σκώληκες σε βρέφη και μικρά παιδιά.
Άλλες Χρήσεις
Οι καρποί της, πλούσιοι σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, είναι πολύ θρεπτικοί και τρώγονται ωμοί ή αλατισμένοι. Επίσης, αξιοποιούνται στη σοκολατοβιομηχανία, στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία, όπου αλέθονται μαζί με σιτάρι για την παραγωγή ψωμιού. Το ξύλο της φουντουκιάς είναι σκληρό και βαρύ και χρησιμοποιείται για την κατασκευή διαφόρων αντικειμένων. Χρησιμοποιείται και για την παρασκευή άνθρακα καλής ποιότητας (κάρβουνο για σχέδιο ζωγραφικής και πυρίτιδα). Το φουντουκέλαιο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία καλλυντικών.
