Ευρωπαϊκός-Νοτιοδυτικοασιατικός, φυλλοβόλος θάμνος. Σημαντικό μελισσοκομικό φυτό. Ανθοφορεί πρώιμα την Άνοιξη, οπότε τα γυμνά κλαδιά εμφανίζονται κίτρινα άνθη γεμάτα γύρη. Οι καρποί του μοιάζουν με κόκκινες ελιές και έχουν ξινή γεύση. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικός θάμνος. Σύμφωνα με τον Όμηρο με το ξύλο της έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο. Η Κίρκη έδωσε τους καρπούς της στους συντρόφους του Οδυσσέα και μετατράπηκαν σε γουρούνια. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο και τον Ηρόδοτο φτιάχνονταν όπλα από το σκληρό ξύλο της κρανιάς.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρούσε τους καρπούς στατικούς και στριφνούς. Χρησιμοποίησε ράβδους κρανιάς για την αντιμετώπιση ορθοπεδικών προβλημάτων.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Οι καρποί και άλλα μέρη του φυτού χρησιμοποιούνται κυρίως ως αντιπυρετικό, αντιρρευματικό, στυπτικό και αντισηπτικό, και σε γαστρεντερικές διαταραχές.
Άλλες Χρήσεις
Οι καρποί της έχουν εξαιρετική διατροφική αξία. Πλούσιοι σε αντιοξειδωτικά, περιέχουν βιταμίνη C, σίδηρο κ.ά. Από αυτούς παρασκευάζονται ποτά, ενώ αξιοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική. Με το ξύλο της κρανιάς φτιάχνονται λαβές εργαλείων, γκλίτσες κ.ά. Ο φλοιός και οι καρποί της κρανιάς χρησιμοποιούνται και στη βαφική.
