Capparis orientalis Veill. in Duhamel

Κάππαρις η ανατολική

, , ,

Μεσογειακό, θαμνώδες, πολυετές φυτό με όρθιους ή κατακείμενους βλαστούς, που φτάνουν και το 1,5 μέτρο. Ανθίζει από Μάιο ως Αύγουστο. Τα άνθη του είναι μεγάλα και λευκά-ιώδη, με πολύ μεγάλους στήμονες. Σημαντικό μελισσοκομικό φυτό. Ο καρπός μοιάζει με μικρό αγγούρι (καππαρόμηλο). Φυτρώνει σε πετρώδη και βραχώδη μέρη, ακόμη και πάνω σε παλαιούς τοίχους. Της έχει αποδωθεί και το όνομα Capparis spinosa.

Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:

Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε διάφορα τμήματα του φυτού για πόνους διαφόρων περιοχών του σώματος ως αποχρεμπτικό στην περιπνευμονία και στην πλευρίτιδα

Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις

Τα φύλλα, οι καρποί και οι ρίζες του φυτού χρησιμοποιούνται κυρίως ως αντιρρευματικά, εμμηναγωγά, αντισπασμωδικά, αναλγητικά, ευστόμαχα, ανθελμινθικά, ηπατοπροστατευτικά και τονωτικά, για ουρολογικά και δερματικά προβλήματα.

Άλλες Χρήσεις

Τα φρέσκα τμήματα του φυτού (μπουμπούκια, τρυφερές άκρες, ανώριμοι καρποί) αποθηκεύονται σε ξίδι ή άλμη και καταναλώνονται ως καρύκευμα σε σαλάτες. Συμμετέχουν και σε διάφορες συνταγές μαγειρικής. Θεωρούνται διεγερτικά της όρεξης. Χρησιμοποιούνται και σε καλλυντικά.