Σκιόφιλος, αειθαλής θάμνος της εύκρατης Ευρασίας με γυαλιστερά φύλλα. Πολύ συχνά χρησιμοποιείται ως καλλωπιστικός σε κήπους μιας και επιδέχεται καλλιτεχνικού κλαδέματος. Από ξύλο πύξου κατασκεύαζαν τις πυξίδες, που οφείλουν το όνομά τους στο φυτό.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε πύξινα εργαλεία για καυτηριασμούς
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή θεραπευτική σε διάφορες περιπτώσεις: δερματικές παθήσεις (και με μορφή καταπλάσματος), ως ανθελμινθικό, χολαγωγό και ανθελονοσιακό.
Άλλες Χρήσεις
Με φύλλα και πριονίδια φτιάχνεται βαφή για τα μαλλιά καστανέρυθρου χρώματος, η οποία προωθεί την ανάπτυξη των μαλλιών μέσω της διέγερσης των νεύρων του τριχωτού της κεφαλής. Δρά και αντιπιτυριδικά. Δρά ως μαλακτικό του δέρματος. Χρησιμοποιείται και στην ξυλουργική, καθότι το ξύλο του είναι σκληρό και στιλπνό, ωστόσο δεν έχει ανθεκτικότητα. ΠΡΟΣΟΧΗ! Όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη, ειδικά τα φύλλα και ο φλοιός.
