Γκριζοπράσινος θάμνος της εύκρατης Ευρασίας με ιδιαίτερο άρωμα και καλοκαιρινή ανθοφορία. Φυτρώνει σε ξερά εδάφη, βραχώδεις πλαγιές, υπαλπικές και αλπικές περιοχές των βουνών. Είναι καλλωπιστικός και φυτεύεται σε κήπους, ιδιαίτερα όταν επιζητείται γκριζοπράσινο χρώμα στις συνθέσεις των φυτών. Το όνομα του γένους οφείλεται είτε στη σύζυγο του Μαυσώλου, Αρτεμισία, είτε στη Θεά Άρτεμη.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε το «αψίνθιον»: κατά της υστερικής δύσπνοιας για γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
H αψιθιά χρησιμοποιείται από την αρχαιότητα ως αντισηπτικό, εμμηναγωγό, αναλγητικό, διεγερτικό-τονωτικό, ανθελμινθικό και στομαχικό. Μάλιστα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θεωρεί επισήμως την αψιθιά ως παραδοσιακής χρήσης φυτικό φάρμακο για: προσωρινή απώλεια της όρεξης ήπιες δυσπεπτικές / γαστρεντερικές διαταραχές
Άλλες Χρήσεις
Χρησιμοποιείται στη μαγειρική ως άρτυμα λόγω του αρώματός του. Χρησιμοποιείται στην παραγωγή λικέρ (αψέντι), που όμως βλάπτει το νευρικό σύστημα, αλλά και στον αρωματισμό ποτών σε αβλαβή περιεκτικότητα. Tα ξερά φύλλα έχουν εντομοαπωθητικές ιδιότητες και απομακρύνουν τον σκώρο από τον ρουχισμό. Τα ανθισμένα κλαδιά δίνουν κίτρινο χρώμα για το βάψιμο του μαλλιού.
