Μικρό ποώδες μονοετές φυτό που εμφανίζεται άλλοτε με μπλε και άλλοτε με κόκκινα άνθη. Έχει ευρεία εξάπλωση. Αν το μέγεθός του ήταν μεγαλύτερο, σίγουρα θα είχε αξιοποιηθεί για καλλωπιστική χρήση. Το όνομα του φυτού πιθανόν προέρχεται από το ρήμα αγαλλιώ, που σημαίνει χαίρομαι πολύ. Λέγεται πως στην αρχαιότητα το φυτό είχε συνδεθεί με την ιλαρότητα.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης την χρησιμοποίησε: για καθαρισμό τραυμάτων ακόμη κι όταν ήταν υγρά και σαπρά.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Χρησιμοποιείται από παλιά, αλλά πολύ λιγότερο σήμερα λόγω της τοξικότητάς της, σε παθήσεις του νευρικού και ουροποιητικού συστήματος κα γενικά ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και επουλωτικό του δέρματος. Η εφαρμογή γίνεται με πόση ή επίθεση βάμματος ή εγχύματος φρέσκου υπέργειου φυτού.
Άλλες Χρήσεις
Παρασκευάζεται έγχυμα με 15’ απόθεσης του υπέργειου τμήματος του φυτού μέσα σε βραστό νερό και, αφού φιλτραριστεί, γίνεται επίθεμα για αφαίρεση φακίδων και ερεθισμών του δέρματος από τον ήλιο. ΔΕ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 2-3 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.
