Σαρκώδες φυτό, που εξαιτίας της έλλειψης νερού στα μέρη που φυτρώνει άγριο, αποθηκεύει νερό στο σώμα του. Έχει καταγωγή από την περιοχή της Αραβίας (μάλλον κυρίως από την Υεμένη). Καλλιεργείται όμως από το παρελθόν και σε πολλά μέρη του κόσμου με κατάλληλο κλίμα. Σημαντικό καλλωπιστικό φυτό σε βραχόκηπους.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θεωρεί οτι τα σαρκώδη φύλλα της είναι καλώς καθιερωμένης χρήσης φυτικό φάρμακο για συμπτώματα δυσκοιλιότητας. Λόγω της αντιφλεγμονώδους δράσης της καταπραΰνει και προλαμβάνει τους ερεθισμούς του δέρματος και συμβάλει στην επούλωση των πληγών.
Άλλες Χρήσεις
Ο χυμός των φύλλων αλόης χρησιμοποιείται για ενυδάτωση και ανακούφιση από ηλιακά εγκαύματα.
Ιστορικά Στοιχεία
Η ονομασία της πιθανόν προέρχεται από τη λέξη alloeh, που σημαίνει «πικρή και γυαλιστερή ουσία». Αξιοποιείται πάνω από 6000 χρόνια ως θεραπευτικό φυτό. Οι αρχαίοι Έλληνες την γνωρίσαν στην Αραβία και την χρησιμοποιούσαν. Σε αναφορά του Διοσκουρίδη, ο Αριστοτέλης είχε συμβουλεύσει τον Αλέξανδρο να καταλάβει το νησί Σοκότρα, στα ανοιχτά της Υεμένης, όπου υπήρχε αλόη, ώστε να τη χρησιμοποιεί ως θεραπευτική για τα τραύματα των στρατιωτών του.
