Κατάγεται από την Βορειοανατολική Ινδία και την Νοτιοδυτική Κίνα. Είναι βραχύσωμο, αειθαλές δέντρο, γεμάτο αδένες με εύοσμα αιθέρια έλαια. Ανήκει στα ξινά ή εσπεριδοειδή και είναι ένα από τα ευπαθέστερα στο κρύο.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Ο Θεόφραστος και άλλοι μεταγενέστεροι, θεωρούσαν τον καρπό της κιτριάς ως αντίδοτο. Η κιτριά χρησιμοποιείται ενάντια στη ναυτία, για το γαστρεντερικό, το αναπνευστικό και το νευρικό σύστημα. Χρησιμοποιείται και ως αντιτοξικό, αντιοξειδωτικό, τονωτικό και αντισηπτικό.
Άλλες Χρήσεις
Από την κιτριά παράγονται: liqueurs, ανθόνερο, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες και αποξηραμένα φρούτα. Ο χυμός της συσκευάζεται. Συμμετέχει στην παρασκευή άλλων προϊόντων διατροφής. Τα αιθέριο έλαιό της χρησιμοποιείται για κολώνιες, αρώματα, σαπούνια και καλλυντικά.
Ιστορικά Στοιχεία
Η κιτριά ήταν το πρώτο εσπεριδοειδές που γνώρισαν οι Δυτικοί. Την περιέγραψε ο Θεόφραστος (372/1 – 287/6 π.Χ.), βάσει των παρατηρήσεων των ακολούθων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι την είδαν στην Ανατολή. Την είπε «μηδικό ή περσικό μήλο». Από εκεί προέρχεται το επίθετο του είδους. Τον 1ο αιώνα μ.Χ. οι Ιουδαίοι, όπως και σήμερα, κρατούν κίτρο, όταν προσέρχονται στην συναγωγή κατά την εορτή της σκηνοπηγίας. Επί Διοσκουρίδη (1ος αιώνας μ.Χ.) τα κίτρια ήταν ευρέως γνωστά. Από τη φλούδα του κίτριου έπαιρναν το κίτρινο χρώμα.
