Μεσογειακό, αρωματικό, ποώδες, πολυετές φυτό που φύεται σε υγρούς τόπους. Το επίθετο του είδους συνδέεται με το λατινικό pulex (= ψύλλος), υπαινίσσοντας τη χρήση για απομάκρυνση των ψύλλων. Το όνομα του γένους του φυτού, προέρχεται από τη νύμφη του Κάτω Κόσμου και ερωμένη του Πλούτωνα, Μίνθη. Η Περσεφόνη ζήλεψε και διαμαρτυρήθηκε στη μητέρα της, Δήμητρα, που στο άκουσμα συνέθλιψε τη Μίνθη με τα πόδια της. Ο Πλούτων τότε τη μεταμόρφωσε στο γνωστό αρωματικό φυτό, που αναπτύσσεται μέσω των υπόγειων οριζόντιων ριζωμάτων του.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: ως ευκοίλιο κατά των φλεγμονών κατά του υστερικού παροξυσμού σε ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Π αραδοσιακά χρησιμοποιείται κυρίως ως εμμηναγωγό, αντισυλληπτικό και εκτρωτικό, για γαστρεντερικές παθήσεις και δερματικά προβλήματα. ΠΡΟΣΟΧΉ! Το φυτό περιέχει μια ηπατοτοξική κετόνη, την πουλεγόνη. Αυτή βρίσκεται στο αιθέριο έλαιο σε ποσοστό 80% – 92%, καθιστώντας το την πιο τοξική μορφή του φυτού. Η πουλεγόνη έχει περιορισμούς στην ποσότητά της σε τρόφιμα, από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ασφάλειας Τροφίμων EFSA. .
Άλλες Χρήσεις
Χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο και απωθητικό παρασίτων. Αξιοποιείται στην κοσμετολογία ως αρωματικό, αναζωογονητικό και τονωτικό.
