Μεσογειακός, χνουδωτός, αρωματικός και μελισσοκομικός θάμνος. Στην Ελλάδα τον συναντάμε μόνο στα νησιά του Ιονίου, στην Πίνδο, στη Μακεδονία και στη Θράκη. Το λατινικό όνομα του γένους προέρχεται από το ρήμα salvare = σώζω. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό φυτό σε μεσογειακούς κήπους.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρεί τον ελελίσφακον θερμό και στυφό και τον χρησιμοποιεί: σε πνευμονικά νοσήματα σε ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις και με διάφορους τρόπους για τη διάρροια και τις πληγές για την υστερία
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Έχει χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς στη θεραπεία περισσότερων από εξήντα διαφορετικών περιπτώσεων, χάρη στις αντιοξειδωτικές, στυπτικές, αντιβακτηριακές- μυκητοστατικές- ιοστατικές και αντιιδρωτικές ιδιότητές του. Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων τα φύλλα του θεωρούνται παραδοσιακής χρήσης φυτικό φάρμακο σε: ήπια προβλήματα δυσπεψίας, υπερβολική εφίδρωση, ήπιες φλεγμονές του στόματος και του λάρυγγα, ήπιες δερματικές φλεγμονές. Συμπεριλαμβάνεται σε συνδυαστικά φυτικά σκευάσματα για τη θεραπεία της οξείας και της χρόνιας βρογχίτιδας. ΠΡΟΣΟΧΗ! ΟΧΙ ΣΥΧΝΗ ΧΡΗΣΗ ΑΠΟ ΥΠΕΡΤΑΣΙΚΟΥΣ, ΕΓΚΥΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΟΥΣ
Άλλες Χρήσεις
Καρύκευμα και συντηρητικό σε κρέατα και ψάρια. Αρωματίζει το ελαιόλαδο και το ξύδι. Εντομοαπωθητικό και κατά των τσιμπημάτων. Νερό από βρασμένα φύλλα στο λούσιμο διατηρεί το σκούρο χρώμα στα μαλλιά. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και στη σαπωνοποιία.
