Ποώδες, πολυετές φυτό, που κατάγεται από την Μεσόγειο και την εύκρατη Ευρώπη. Έχει πολύ σχισμένα φύλλα και μεγάλες ταξιανθίες σαν ομπρέλες, με κίτρινα άνθη. ΜΥΘΟΙ-ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Ο Προμηθέας, αφού έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς, την έκρυψε στο εσωτερικό τμήματος του βλαστού του νάρθηκα, για να τη μεταφέρει στους ανθρώπους. Η ιδιότητα αυτή αξιοποιήθηκε για το φύλαγμα φωτιάς στις αρχαίες φρυκτωρίες αλλά και από τους ναυτικούς στα σκάφη τους.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε τον νάρθηκα: για γυναικολογικές παθήσεις σε αιμορραγία μύτης για διάγνωση καταγμάτων κρανίου και ιδιαίτερα τους βλαστούς του για την αντιμετώπιση των καταγμάτων (ως στηρίγματα της επίδεσης – από εκεί προέρχεται η αντίστοιχη σημερινή ονομασία νάρθηκας)
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή θεραπευτική ως αντιπυρετικό, για την αντιμετώπιση δερματικών μολύνσεων και προβλημάτων του πεπτικού συστήματος.
Άλλες Χρήσεις
Συχνά, σε πολλές περιοχές, ένα εδώδιμο μανιτάρι, ο αρτηκίτης, φυτρώνει στις ρίζες του φυτού και συλλέγεται. Είναι μια ποικιλία Pleurotus (Pleurotus eryngii var. ferulae). Οι ξεροί βλαστοί του χρησιμεύουν σε ποικίλες περιοχές ως στηρίγματα γερόντων και για κατασκευές μικροαντικειμένων.
