Αειθαλής, μεσογειακός, αρωματικός θάμνος ή δενδρύλλιο, με στιλπνό φύλλωμα, άσπρα άνθη και καρπούς που μοιάζουν με μικρές μαύρες ή άσπρες ελιές. Φυτεύεται συχνά σε κήπους ως καλλωπιστικό φυτό. Συνηθισμένος ήταν ο αρωματισμός του κρασιού με μυρτιά (μυρτινίτης οίνος).
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποίησε την μυρτιά και τον καρπό της, τον «Μύρτον», για τους βαριά πάσχοντες και: για γυναικολογικά θέματα για επίδεση νεύρων
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα φύλλα και οι καρποί της χρησιμοποιούνται ως αντισηπτικό, αντιφλεγμονώδες, επουλωτικό και υπογλυκαιμικό. Το αιθέριο έλαιο του φυτού χρησιμοποιείται και για αντιμετώπιση αναπνευστικών παθήσεων.
Άλλες Χρήσεις
Οι καρποί της τρώγονται ωμοί ή γίνονται μαρμελάδα. Με τα φύλλα και τους καρπούς αρωματίζουν φαγητά, ποτά, κ.ά. Φύλλα, άνθη και καρποί χρησιμοποιούνται σε καλλυντικά.
