Ανατολικομεσογειακό, ποώδες, βολβώδες, πολυετές φυτό. Έχει γυαλιστερά πράσινα φύλλα και τον Μάιο-Ιούνιο μεγάλα αρωματικά κατάλευκα άνθη. Υπάρχει αυτοφυές σε μερικές τοποθεσίες της Δυτικής και της Νότιας Ελλάδας. Περιλαμβάνεται στο «Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας» (2009) με τον χαρακτηρισμό Σχεδόν Απειλούμενο (NEAR THREATENED). Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε κήπους και γλάστρες. Κατά την Κρητομυκηναϊκή εποχή υπήρξε σημαντικό διακοσμητικό στοιχείο (ευρήματα κυρίως σε Κρήτη και Θήρα). Πίστευαν ότι το Κρίνον εβλάστησε από σταγόνα γάλακτος, που έπεσε στο έδαφος από τον μαστό της Ήρας, κατά τον θηλασμό του Ηρακλή.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε: σε ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Οι βολβοί του φυτού έχουν χρησιμοποιούνται, από την αρχαιότητα, τοπικά στη θεραπεία εγκαυμάτων και οιδημάτων αλλά και ως αντιφλεγμονώδεις. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το L. candidum διατηρήθηκε σε κήπους μοναστηριών.
