Μικρός, αρωματικός, μελισσοκομικός, μεσογειακός θάμνος, που προτιμά τα ασβεστολιθικά εδάφη και ανήκει στους μικρούς ξηροθερμικούς θάμνους που ονομάζονται φρύγανα. Φυτεύεται σε μεσογειακούς κήπους και βραχόκηπους.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρεί πως: θερμαίνει μα αποβάλλει επίσης τις χολικές ύλες επιτρέπεται σε περιπτώσεις πνευμονικής φθίσης και το χρησιμοποίησε: σε κυνάγχη, σε πνευμονικό απόστημα, σε πνευμονική αποπληξία και λευκοφλεγμασία σε παθήσεις της μήτρας
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Το αφέψημά του με μέλι χρησιμοποιείται παραδοσιακά για το αναπνευστικό σύστημα και ως αντιμικροβιακό, αντιοξειδωτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό και ανθελμινθικό. Σε κατάπλασμα με ξύδι αξιοποιείται ως αντιοιδηματικό και αντιθρομβωτικό. Ο θυμβρίτης οίνος (κρασί με θρούμπι) είναι ορεκτικός και χωνευτικός. Το θρούμπι προστίθεται σε χαμηλά επίπεδα σε μίγματα για μασάζ αντιαρθριτικά – αντιρρευματικά. Το αιθέριο έλαιό του έχει ακαρεοκτόνο δράση.
Άλλες Χρήσεις
Ως άρτυμα σε πολλά πιάτα. Στα αρχαία χρόνια έφτιαχναν με αυτό ξιδάτη σάλτσα και στη Βυζαντινή εποχή μια κρεμμυδόσουπα που ονομαζόταν αγιοζούμι. Αρωματίζουν με αυτό ξύδι, λάδι, κρασί και άλλα ποτά. Τα βαρέλια για το κρασί τα ξεπλένουν με αφέψημα θρουμπιού, για να εξουδετερώσουν τους μύκητες.
