Μεσογειακό, ποώδες, μονοετές, αρωματικό φυτό. Η ταξιανθία του με λευκά άνθη εμφανίζεται Απρίλιο-Μάιο και έχει σχήμα ομπρέλας (σκιάδιο). Το βρίσκουμε συχνά σε οργωμένους και χέρσους αγρούς και σε ξερότοπους σε χαμηλό και μέσο υψόμετρο.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρεί πως η «καυκαλίς» ψύχει και χρησιμοποίησε τα είδη καυκαλήθρας: για θεραπεία συριγγίων για πρόκληση κενώσεων σε πόνους των πλευρών για ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Στην παραδοσιακή ιατρική τα υπέργεια τμήματα και τα σπέρματά του χρησιμοποιούνται για πρόληψη της απώλειας μαλλιών και των «νευρικών ασθενειών» καθώς και ως εμμηναγωγό και αποχρεμπτικό.
Άλλες Χρήσεις
Η καυκαλήθρα έχει αρωματικά, βρώσιμα φύλλα πλούσια σε ιχνοστοιχεία (Fe, Ca, P, Na, K, Mg). Χρησιμοποιούνται περισσότερο στην παρασκευή χορτοπιτών και ως μυρωδικό σε χορτόσουπες και σαλάτες. Στη Πελοπόννησο έχει περισσότερο πρωταγωνιστικό ρόλο στις συνταγές. Έχει χρησιμοποιηθεί από τις γυναίκες ενάντια στην κακοσμία του στόματος. Στο παρελθόν τα σπέρματά του χρησιμοποιούνταν για να κάνουν βραχιόλια και περιδέραια.
