,

Sinapis alba L.

Σίναπις η λευκή

, , , ,

Ευρωπαϊκό-Νοτιοδυτικοασιατικό, ποώδες, μονοετές φυτό. Την άνοιξη κατακλύζει τους χέρσους τόπους και τις άκρες δρόμων με τα κίτρινα άνθη του. Είναι πολύ κοινό ζιζάνιο σε καλλιέργειες. Ο καρπός είναι κέρας με ράμφος. Τα σπέρματα μικρά σφαιρικά (1-2,5 χιλιοστά) με γεύση καυστική, ελαφρά πικρόξινη. Από υδρόλυση συστατικών τους προκύπτουν σιναπέλαια, στα οποία οφείλεται η θεραπευτική δράση των σπερμάτων και η χρησιμοποίησή τους ως άρτυμα (μουστάρδα).

Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:

Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: ως διαχωρητικό ως αποχρεμπτικό στην πλευρίτιδα, για περιπνευμονία ως βοηθητικό της σύλληψης

Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις

Το φυτό χρησιμοποιείται ως καθαρτικό, αντιβακτηριδιακό, αντιμυκητιασικό, εφιδρωτικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό, αλλεργιογόνο, αντιρρευματικό, αντιπυρετικό, και ηπατοπροστατευτικό. Σε μορφή καταπλάσματος εφαρμόζεται σε αρθριτικούς πόνους, εξανθημάτα, πληγές και δερματικές φλεγμονές.

Άλλες Χρήσεις

Τα βλαστάρια του φυτού συλλέγονται και τρώγονται σαν άγρια χόρτα, διεγείροντας την όρεξη. Από τα σπέρματα παράγεται η λευκή μουστάρδα Χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για τρόφιμα και ζωοτροφές. Επίσης χρησιμοποείται και στις χημικές και καλλυντικές βιομηχανίες (κυρίως στην σαπωνοποιία).