Ποώδες, πολυετές φυτό, με ψηλούς ανθοφόρους βλαστούς και περίεργους καρπούς. Η ξινή του γεύση ενθουσίαζε τους αρχαίους Έλληνες. Στην ορεινή Ήπειρο υπήρχε αρχαίος οικισμός με το όνομα «Λαπαθούς». Σήμερα στη Ήπειρο και στη Δυτική Μακεδονία, τα λάπαθα τα λένε «τροφή» και συμμετέχουν σε διατροφικές συνταγές.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: ως ευκοίλιο για εξαγωγή των λειχήνων (δερματική πάθηση)
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Παραδοσιακά το ρίζωμα, τα φύλλα, τα σπέρματα και γενικά τα υπέργεια τμήματα των φυτών του γένους Rumex χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών. Συγκεκριμένα για γαστρεντερικές διαταραχές, κρυολόγημα, ίκτερο, εγκαύματα, μολύνσεις οφθαλμών και διαβήτη. Επιπλέον, αναφέρεται η χρήση τους ως διουρητικά, αντιφλεγμονώδη, καθαρτικά και ως στυπτικά. Έχουν γίνει μελέτες για την αντιοξειδωτική, κυτταροτοξική, ηπατοπροστατευτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, νευροπροστατευτική, αντιική και ανθελμινθική τους δράση. Μελέτες αναφέρουν πιθανή τοξικότητα λόγω ύπαρξης οξαλικού οξέος.
Άλλες Χρήσεις
Τα νεαρά φύλλα της βάσης λαχανεύονται και τρώγονται μαγειρεμένα.
