Ιθαγενές της Τροπικής Αφρικής, όπου είναι δέντρο ως 12 μέτρα. Μπορεί να γίνει και θάμνος ως 4 μέτρα ή και ετήσιο ποώδες φυτό, ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής όπου αναπτύσσεται. Έχει μεγάλα παλαμοειδή φύλλα και ο αγκαθωτός καρπός του περικλείει τρία σπέρματα. Και τα δύο, κυρίως ωμά, έχουν μεγάλη τοξικότητα λόγω της πρωτεΐνης ρικίνης. Περιέχουν κατά 50% λιπαρό έλαιο, το καστορέλαιο (ρετσινόλαδο). Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: σε ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις σε πνευμονικά νοσήματα
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Το καστορέλαιο εξακολουθεί να παράγεται σε μεγάλες ποσότητες σε όλο τον κόσμο. Χρησιμοποιείται ως καθαρτικό, προσφέροντας ανακούφιση ακόμη και στον μετεωρισμό των παιδιών. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται ως μαλακτικά για το κρυολόγημα και τους εσωτερικούς πόνους, ως γαλακτογόνα και ως επίθεμα σε δερματικά προβλήματα.
Άλλες Χρήσεις
To επεξεργασμένο έλαιο χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την παραγωγή σαπουνιών, καλλυντικών, βερνικιών, σμάλτων, μελανιών, υδραυλικών υγρών, σε ειδικά λιπαντικά, για φωτισμό κ.α. Το υπόλειμμα που μένει από το καστορέλαιο, πλούσιο σε άζωτο και άλλα μέταλλα, χρησιμοποιείται ως κοπριά κυρίως στην Ινδία. Τα κονιοποιημένα φύλλα χρησιμοποιούνται ως εντομοαπωθητικά.
