Μεσογειακό, αειθαλές δένδρο, ύψους ως τα 20 μέτρα. Έχει φύλλα δερματώδη, σκληρά και βαθυπράσινα. Είναι μια αειθαλής δρυς (βαλανιδιά), γι’ αυτό ως καρπό έχει το χαρακτηριστικό βαλανίδι, που είναι κάρυο με κύπελλο. Το ξύλο είναι πολύ σκληρό και έχει υψηλή περιεκτικότητα σε τανίνη που λειτουργεί ως φυσικό συντηρητικό. Είναι μακρόβιο δέντρο και ζει κάποιες φορές πάνω από 1.000 χρόνια. Φυτρώνει σε όλη την Ελλάδα στα υψόμετρα που συναντάμε θαμνότοπους με είδη σκληρόφυλλα, πλατύφυλλα και αειθαλή. Καλλιεργείται και ως καλλωπιστικό. Οι αρχαίοι Έλληνες φόρεσαν τα βαλανίδια ως κοσμήματα, καθώς αποτελούσαν σημάδι γονιμότητας. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν ευρέως το ξύλο για εργαλεία, καρότσια και βαρέλια κρασιού.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τη σκόνη διαφόρων ειδών βαλανιδιάς: κατά της λιπαρότητας του στομίου της μήτρας, σε περιπτώσεις στειρότητας
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Χρησιμοποιείται στη θεραπεία αιμορραγιών, χρόνιας διάρροιας και δυσεντερίας.
Άλλες Χρήσεις
Το ξύλο χρησιμοποιείται σε διάφορες κατασκευές.
