Πολυετές, ποώδες φυτό, που συναντάται συχνά στις πόλεις σε τοίχους και υποβαθμισμένα μέρη. Ανθίζει όλο το χρόνο. Η γύρη του είναι η κύρια αιτία αλλεργίας στη μεσογειακή περιοχή, με επικράτηση 60-80% στην Ιταλία και την Ελλάδα. ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ-ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Κατά τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ένας εργάτης που τραυματίστηκε κατά την κατασκευή του Παρθενώνα, θεραπεύτηκε με την Parietaria μετά από οδηγίες που έδωσε σε όραμα η θεά Αθηνά στον Περικλή. Σε αυτό οφείλονται το δεύτερο αρχαίο όνομα του φυτού «παρθένιον» και η σημερινή ονομασία «παρθενούδι».
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: για εξαγωγή του πλακούντα
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα υπέργεια τμήματα της Parietaria judaica έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή θεραπευτική ως καθαρτικό, ως αντικαταθλιπτικό και ως διουρητικό. Το αφέψημα του είδους σε συνδυασμό με σκόρδο και χαμομήλι αναφέρεται ότι χρησιμοποιούταν επίσης για προβλήματα του ουροποιητικού αλλά και ως αποχρεμπτικό και για προβλήματα του αναπνευστικού.