Αρωματικό, ποώδες και πολυετές φυτό από την εύκρατη Ευρασία. Του αρέσει το νερό και γι’ αυτό απαντάται κυρίως σε υδάτινα οικοσυστήματα: σε όχθες ποταμών, λιμνών, ρυακιών, αυλακιών ποτίσματος, σε πηγές κ.ά.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρούσε πως θερμαίνει και καθαιρεί και το χρησιμοποίησε: κατά της δυσεντερίας για γυναικολογικές παθήσεις
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Το αφέψημα των φύλλων, των ανθέων, των σπερμάτων αλλά και ολόκληρου του υπέργειου τμήματος του φυτού, χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή θεραπευτική για διαταραχές του γαστρεντερικού, αναπνευστικού, ανοσοποιητικού συστήματος, ως επουλωτικό για εξωτερική περιποίηση πληγών, ηρεμιστικό και αντιπυρετικό.
Άλλες Χρήσεις
Τα φύλλα της, ωμά, αρωματίζουν σαλάτες. Αντιθαθιστούν τον δυόσμο ή τη συνηθισμένη μέντα σε ποικίλες διατροφικές συνταγές. Το αιθέριο έλαιο των φύλλων ή των ταξιανθιών της χρησιμοποιείται ως άρωμα σε γλυκά.
Μυθολογικές Πληροφορίες
Το όνομα του γένους του φυτού, προέρχεται από τη νύμφη του Κάτω Κόσμου και ερωμένη του Πλούτωνα, Μίνθη. Η Περσεφόνη ζήλεψε και διαμαρτυρήθηκε στη μητέρα της, Δήμητρα, που στο άκουσμα συνέθλιψε τη Μίνθη με τα πόδια της. Ο Πλούτων τότε τη μεταμόρφωσε στο γνωστό αρωματικό φυτό, που αναπτύσσεται μέσω των υπόγειων οριζόντιων ριζωμάτων του.
