αντισπασμωδικό, αποχρεμπτικό, διουρητικό, εμμηναγωγό, καθαρτικό
Πολυετές, χνουδωτό, ημιξυλώδες, αρωματικό φυτό της Ευρώπης και Νοτιοδυτικής Ασίας. Ανθοφορεί από Μάιο ως Ιούλιο, με λευκωπά άνθη σε σπονδύλους (περίβλαστες ομάδες κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού). Το συναντάμε κυρίως σε χέρσους και διαταραγμένους βιότοπους.
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: για τα οιδήματα και την επούλωση των τραυμάτων κατά της στειρώσεως
Παραδοσιακά χρησιμοποιείται ως αποχρεμπτικό και γενικότερα σε προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος, ως γαστροπροστατευτικό, διεγερτικό της όρεξης, αντιοξειδωτικό, αναλγητικό, αντισπασμωδικό, ηπατοπροστατευτικό, εμμηναγωγό, διουρητικό και σε μεγάλες δόσεις καθαρτικό. Επίσης ως αντίδοτο σε δαγκώματα φιδιών. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων μάλιστα το θεωρεί Παραδοσιακής Χρήσης Φυτικό Φάρμακο για τη συμπτωματική θεραπεία της ήπιας δυσπεψίας και το φούσκωμα, για την προσωρινή απώλεια της όρεξης και ως αποχρεμπτικό στον βήχα που σχετίζεται με το κρύο.
Εκχύλισμα του φυτού είναι μαλακτικό και καταπραϋντικό του δέρματος. Οι ζυθοποιοί ενίοτε αντικαθιστούν τον λυκίσκο με το Marrubium vulgare .
