Φυλλοβόλο, οπωροφόρο δένδρο, ύψους ως 12 μέτρων. Άνθηση όψιμη με λευκά άνθη. Ο καρπός του ως φρούτο έχει πολλές ποικιλίες. Γνωστή η λαϊκή ρήση: «ένα μήλο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα».
Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε κυρίως:
Ο Ιπποκράτης θεωρούσε δύσπεπτα τα γλυκά μήλα, ενώ τα ξινά και ώριμα λιγότερο δύσπεπτα. Τα άγρια μήλα είναι στυπτικά, αλλά βρασμένα καθαρτικά. Χρησιμοποίησε χυμό μήλων: ως αντιεμετικό ως διουρητικό σε ορθόπνοια
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Τα άνθη, φύλλα και καρποί του φυτού χρησιμοποιούνται κατά περίπτωση για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και της γαστρικής οξύτητας, ως αντιδιαρροϊκό και γενικότερα για προβλήματα του γαστρεντερικού συστήματος, ως διουρητικό και γενικότερα για προβλήματα του ουροποιητικού, ως απολυμαντικό, αποκαθαρτικό και αποτοξινωτικό. Μελέτες έχουν δείξει και άλλες σημαντικές ιδιότητες.
Άλλες Χρήσεις
Τα μήλα, πλούσια σε βιταμίνη Ε, μέταλλα και πεπτικά ένζυμα, τρώγονται νωπά και ξερά. Παρασκευάζονται από αυτά μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού, ενώ πίνεται και ο χυμός τους. Το μηλόξυδο είναι πλούσιο σε κάλιο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο και μαγγάνιο. Η μηλιά αξιοποιείται και στην κοσμετολογία.
