Ελλέβορος ο εύοσμος υποείδος ο κυκλόφυλλος Βαλκανικό, ποώδες, πολυετές φυτό που συναντάται σε ορεινά δάση και λξέφωτα. Έχει μεγάλα, παλαμοειδή σχισμένα φύλλα και περίεργα κιτρινοπράσινα άνθη που εμφανίζονται μετά το λιώσιμο του χιονιού. Καλλωπιστικό φυτό. Ο Μελάμπους, γιατρός των θεών, θεράπευσε με ελλέβορο τις κόρες του βασιλιά του Άργους Προίτου, που ήταν σε παράκρουση και νόμιζαν πως ήταν αγελάδες. Εν συνέχεια πήρε για σύντροφο τη μια από αυτές. Οι αρχαίοι ρήτορες έτρωγαν μικρή ποσότητα για ενίσχυση της μνήμης. Το ρήμα σκαρφίζομαι προέρχεται από το τέχνασμα της παράλυσης του δείκτη και της ανικανότητας για κράτημα όπλου με τη χρήση ρίζας σκαρφιού.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Οι ρίζες και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται σε νευρολογικά προβλήματα, χρόνια δερματικά νοσήματα και στην υδρωπικία. Ο Παράκελσος συνταγογραφούσε στους ασθενείς του «ένα ελιξίριο για μακροζωία» που παρασκευαζόταν από αποξηραμένα φύλλα ενός άλλου είδους του H. niger. ΠΡΟΣΟΧΗ! Σε μεγάλη δόση ο ελλέβορος προκαλεί εμετό, διάρροια, πόνους στο πεπτικό σύστημα, παράλυση και εντέλει το θάνατο.
