Χαμηλό, ποώδες, πολυετές φυτό της Ευρώπης και της ΝΔ Ασίας. Πρώιμα την άνοιξη φέρει κίτρινα άνθη και έχει βολβίδια σε μορφή σύκου. Φυτρώνει σε τόπους με υγρασία. Παλαιότερα ήταν γνωστή με το όνομα Ranunculus ficaria. ΧΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΟ Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποίησε: για ποικίλες γυναικολογικές παθήσεις Ο Γαληνός (129-199 μ.Χ.) ισχυρίζεται ότι το φυτό διαλύει και τους πιο σκληρούς κάλους και μαλακώνει τα σκληρά νύχια.
Παραδοσιακές Φαρμακευτικές Χρήσεις
Στην παραδοσιακή ιατρική τα υπέργεια τμήματα χρησιμοποιούνται ως αντιπυρετικό, αντιασθματικό και αντιρρευματικό. Παραδοσιακά το αφέψημα των ριζών χρησιμοποιείται για τις αιμορροΐδες, από όπου προκύπτει και το δεύτερο κοινό όνομα.
Άλλες Χρήσεις
Τα τρυφερά φύλλα του τρώγονται ωμά σε σαλάτα. Όταν ωριμάσουν γίνονται δηλητηριώδη. Στην Κρήτη συνηθίζουν να τρώνε τα βολβίδιά του. ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ τοξικό φυτό, δηλητηριώδες για τα ζώα απαγορεύεται η κατανάλωση από εγκύους. προκαλεί έντονο κοιλιακό άλγος.
