Cupressus sempervirens L.

Ανατολικομεσογειακό, ψηλό δέντρο ως 40 μέτρα. Αντέχει στην ξηρασία και μπορεί να ζήσει ως 1000 χρόνια. Στην Ελλάδα είναι ιθαγενές στα νησιά του Νοτιοανατολικού Αιγαίου. Στην υπόλοιπη Ελλάδα καλλιεργήθηκε από την αρχαιότητα και εγκλιματίστηκε. Έχει πένθιμο πράσινο χρώμα στα μικρά φύλλα του, που είναι τοποθετημένα σαν κεραμίδια. Τα θηλυκά του άνθη σχηματίζουν χαρακτηριστικούς σφαιρικούς κώνους, που αποξυλώνονται μετά τη γονιμοποίηση, τα κυπαρισσόμηλα. Παρουσιάζεται με δυο μορφές, την άγρια οριζοντιόκλαδη και την πυραμιδοειδή, που συναντάμε μόνο ως καλλιεργημένη. Το κυπαρίσσι συμβολίζει τη θλίψη για τον θάνατο και το πένθος. Γι’ αυτό φυτεύεται στα νεκροταφεία. Με κλαδιά κυπαρισσιού στόλιζαν και τα σπίτια των νεκρών. Από κυπαρισσόξυλα της Κρήτης φτιάχνονταν τα φέρετρα για τις μούμιες των Φαραώ της Αιγύπτου. Τα κατάρτια των πλοίων και οι στέγες συχνά κατασκευάζονταν, όπως και τώρα, από τους άσηπτους κορμούς του κυπαρισσιού.