Χαμηλό, πολυετές, ποώδες φυτό, με γκριζοπράσινα βελούδινα φύλλα, που έχουν τέτοια εμφάνιση εξαιτίας του τριχώματός τους. Τα άνθη του εμφανίζονται από Απρίλιο ως Αύγουστο και έχουν χρώμα ανοικτό κίτρινο. Xρησιμοποιείται ως καλλωπιστικό φυτό. Ο καρπός του φέρει μακρύ ράμφος, που τον διευκολύνει να καρφώνεται στο έδαφος και τον κάνει να μοιάζει με κεφάλι πτηνού. Έτσι προήλθε η ονομασία του γένους «Ερώδιον», από το πουλί «ερωδιός». Ενδημικός (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγριος) σε βουνά της Πελοποννήσου (Κλωκός, Χελμός, Κυλλήνη, Μαίναλο, Πάρνωνας, Ταΰγετος) και της Στερεάς Ελλάδας (Γκιώνα, Παρνασσός, Πατέρας). Θεωρείται είδος περιορισμένης εξάπλωσης στην Ελλάδα. Έχει κηρυχθεί προστατευτέο σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 «Περί Προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδας και άγριας Πανίδας και καθορισμού διαδικασίας, συντονισμού και ελέγχου της Έρευνας επ’ αυτών». Προστατεύεται επίσης με τη σύμβαση της Βέρνης. Φυτρώνει σε βραχώδεις ασβεστολιθικές πλαγιές, σταθεροποιημένους λιθώνες, ξέφωτα ελατοδασών, υπαλπικά λιβάδια, από 1000 ως 2400 μέτρα υψόμετρο. Ανακαλύφθηκε και πρωτοπεριεγράφηκε το 1824 από φυτά του Παρνασσού. Από εκεί, με αναπαραγωγή, προέρχονται και τα φυτά του Κήπου της Symbeeosis.
