Πολυετές φυτό με ξυλώδη βάση ή χαμηλός θάμνος. Οι βλαστοί του, αρκετοί και διακλαδιζόμενοι από τη βάση τους, φτάνουν ως 80 εκατοστά ύψος. Από Αύγουστο ως Νοέμβριο αναπτύσσουν κίτρινα άνθη. Ενδημικό (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγριο) στη Δυτική Μακεδονία, στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη και σε νησιά του Δυτικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων. Έχει κηρυχθεί προστατευτέος σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 «Περί Προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδας και άγριας Πανίδας και καθορισμού διαδικασίας, συντονισμού και ελέγχου της Έρευνας επ’ αυτών». Το συναντάμε σε σχισμές βράχων, γκρεμούς, σάρες, άκρες δρόμων, ανοικτά πευκοδάση πάνω σε ασβεστόλιθους. Φυτρώνει από το επίπεδο της θάλασσας ως τα 1600 μέτρα υψόμετρο, με εξαίρεση τα Λευκά όρη της Κρήτης, όπου αναπτύσσεται ως τα 1900 μέτρα. Ανακαλύφθηκε και πρωτοπεριεγράφηκε το 1856 από φυτά της Αράχωβας του Παρνασσού. Από εκεί, με αναπαραγωγή, προέρχονται και τα φυτά του Κήπου της Symbeeosis.
