Χαμηλό, θυσανωτό, πολυετές,ποώδες φυτό, που αναπτύσσει βλαστούς μήκους ως 10 εκατοστά. Από Μάιο ως Ιούνιο εμφανίζει μικρά κίτρινα άνθη και από Ιούλιο ως Αύγουστο τους ώριμους καρπούς του. Οι καρποί, όταν αποβάλλουν τα σπέρματα, μοιάζουν με κρίκους αλυσίδας, από όπου προήλθε το όνομα του γένους. Ενδημικό (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγριο) στον ορεινό όγκο της Ίδης (δηλαδή του Ψηλορείτη) της Κεντρικής Κρήτης. Ενδέχεται να εμφανίζεται και στο όρος Δίκτη της Ανατολικής Κρήτης. Θεωρείται είδος περιορισμένης εξάπλωσης στην Ελλάδα. Έχει κηρυχθεί προστατευτέο σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 «Περί Προστασίας της αυτοφυούς Χλωρίδας και άγριας Πανίδας και καθορισμού διαδικασίας, συντονισμού και ελέγχου της Έρευνας επ’ αυτών». Περιλαμβάνεται στο «Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας» (2009) με τον χαρακτηρισμό Τρωτό (VULNERABLE), καθώς κινδυνεύει από την υπερβόσκηση. Το συναντάμε σε συσσωματώματα ασβεστολιθικών λίθων, σε σάρες και σκιερές κοιλότητες βράχων. Σε υψόμετρο από 1300 ως 2454 μέτρα και συγκεκριμένα ως την ψηλότερη κορφή της Κρήτης, τον Τίμιο Σταυρό, όπου είναι σχετικά κοινό φυτό.
