Πολύ χαρακτηριστικό φυτό με μεγάλα, γκριζωπά-ασπριδερά και βελούδινα φύλλα βάσης, χάρη στο τρίχωμά τους. Μοιάζουν με φύλλα του φλώμου (του Verbascum) από όπου προήλθε και το επίθετο του είδους. Ολόκληρο το φυτό εξαιτίας του τριχώματοός του έχει γκριζωπή-ασπριδερή εικόνα, εκτός από την εποχή της ανθοφορίας (Μάιος – αρχές Αυγούστου), όπου αναπτύσσονται κίτρινες ταξιανθίες πάνω σε βλαστούς ύψους ως 30 εκατοστά. Ενδημική (δηλαδή μόνο εκεί φυτρώνει άγρια) στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα (κυρίως Αττική), Ανατολική και Νότια Πελοπόννησο, σε νησιά του Αργοσαρωνικού Κόλπου και στη Σκιάθο. Θεωρείται φυτό περιορισμένης εξάπλωσης στην Ελλάδα. Τη συναντάμε σε σχισμές ασβεστολιθικών παραλιακών γκρεμών και σχεδόν κάθετων βράχων, σε ρωγμές παλαιών τοίχων, άκρες δρόμων και αγρών και γενικά σε βραχώδη και πετρώδη μέρη, ασβεστολιθικού ή και άλλου υπόβαθρου. Ξεκινά από το επίπεδο της θάλασσας ως, συνήθως, τα 1000 μέτρα υψόμετρο.
